Computer Opleidingen

1. Het verhaal
2. De personages
3. De controls
4. Het filmische karakter

5. Gameplay

Over de gameplay van Heavy Rain is al heel wat geschreven, en het lijkt wel alsof de gamers in twee kampen verdeeld zijn. Enerzijds zijn er de die-hard FPS spelers die het spel als "een aaneenschakeling van Quick Time Event (QTE) acties" afdoen, en anderzijds zijn er meer gematigde gamers die de mix tussen interactie en filmervaring juist verwelkomen.

Laten we duidelijk zijn: het spel is zeker geen button basher of aaneenschakeling van QTE momenten. Het klopt wel dat je soms de meest complexe bewegingen moet maken met je controller, maar dat is juist het fijne van het spel: het probeert de moeilijke situatie op het scherm over te brengen naar de speler/kijker. Het is hilarisch om je partner te zien die zich in alle mogelijke bochten wringt om toch maar uit zijn boeien te ontsnappen bijvoorbeeld. Bij andere games heb je dit soort interactie niet (tenzij je een Wii hebt, maar dan mag je de grafische kwaliteiten dadelijk vergeten).

Ik vond de QTE momenten heel spannend, en zorgen ervoor dat je bij de les blijft. Je beseft dan ook dat één vergissing je leven kan kosten. En dan is het gedaan met je personage. Wat een verschil met bijvoorbeeld Killzone 2, waar je duizend keer kan sterven en altijd weer opnieuw kan verder spelen, met hetzelfde aantal kogels en wapens, en een health van 100%.

Bij Heavy Rain ben je constant bewust dat als je niet oplet, het spel wel eens héél snel voorbij kan zijn. Machtig toch?

Wil dit zeggen dat Heavy Rain een perfect spel is? Nee, helemaal niet, er zijn ook een aantal negatieve kantjes die de gameplay beïnvloeden. Ten eerste is het spel té kort. Gemiddeld speel je het spel uit in 12 à 16 uur (afhankelijk van de keuzes die je maakt) en dat is toch wat magertjes voor een spel met gelimiteerde herspeelmogelijkheden. Het klopt dat er 18 verschillende eindes zijn, maar ik betwijfel sterk of iemand ze alle 18 zal willen uitproberen. Ik heb er 3 gezien, en nu is het welletjes geweest. De kans dat ik Heavy Rain nog eens speel dit jaar, is eerder klein, tenzij om anderen te tonen hoe prachtig het is.

Een ander punt van kritiek is de lineaire en gelimiteerde gameplay. Heel vaak wil je dingen uitproberen die helemaal niet kunnen, en kom je de beroemde "onzichtbare grens" tegen waardoor je personage niet in een bepaalde richting kan lopen, hoewel er niets in dat hem tegenhoudt. Bij Uncharted hebben ze daar wat op gevonden, daar staat dan een muur of een rotsblok of zo. In Heavy Rain zie je een spoorweg en geen enkel obstakel, maar toch kan je de spoorweg niet volgen. Nee, dit is geen FallOut 3 ofAssassin's Creed 2 waar je een beetje door de stad kan lopen.

Ook word je te vaak 'verplicht' om bepaalde dingen te doen, waardoor het 'adventure' karakter van het spel wat verloren gaat. In andere adventures kan je bizarre dingen uitproberen zoals "use monkey with bottle of whisky", maar hier zie je een kast en de enige oplossing is "open de kast". En als je de kast niet moet openen, dan heb je pech, want dan verschijnt er geen icoontje. Bij andere adventures kreeg je dan vaak interessante feedback zoals "de kast is op slot" of "heb je niets beter te doen dan in andermands kasten te kijken".

Ik ben ervan overtuigd dat als deze storende elementen in de toekomst vermeden worden, het interactieve drama als gamecategorie hoge ogen zal scoren.

morgen: conclusie